Αθώο το ρομπότ;

Σε ένα άρθρο του Journal of Urology το 2013 οι ερευνητές ανησυχούν για το μεγάλο ποσοστό των νευρικών βλαβών (νευροπραξίες και παραλύσεις) στις οποίες οδηγεί η κακή τοποθέτηση του σώματος του ασθενή που πρόκειται να χειρουργηθεί ρομποτικά. 

Για κάποιες από τις ουρολογικές ρομποτικές επεμβάσεις το ποσοστό τέτοιων βλαβών φτάνει μέχρι και στο 40% . Στο 1/5 των ασθενών οι επιπτώσεις των νευρικών παραλύσεων διήρκεσαν τουλάχιστον 6 μήνες (μόνιμη παράλυση).

“Ο κίνδυνος των νευρικών παραλύσεων που προκύπτουν από τη κακή τοποθέτηση του σώματος των ασθενών κατά τη διάρκεια των ρομποτικών επεμβάσεων ακόμη δεν λαμβάνεται υπόψη από τους ιατρούς τόσο όσο θα έπρεπε” δηλώνει στο Journal of Urology η Tracey Krupski. 

 

 

Η ερευνήτρια και οι συνάδελφοί της προτείνουν ότι κατά τη διάρκεια της προεγχειρητικής ενημέρωσης και λήψης της γραπτής συγκατάθεσης του ασθενούς για τη ρομποτική χειρουργική επέμβαση οι ιατροί θα πρέπει με σαφήνεια να αναφέρουν την πιθανότητα των νευρικών παραλύσεων που μπορεί να συμβούν από τη κακή τοποθέτηση του σώματος του ασθενή και ειδικά για τις επεμβάσεις που αναμένεται να διαρκέσουν πολλές ώρες. 

Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών έχουν καταγραφεί 22 (6,6%) νευρικές βλάβες από τη κακή τοποθέτηση των ασθενών στις 334 ρομποτικές ουρολογικές επεμβάσεις που έγιναν με τη χρήση μηχανημάτων Da Vinci και Da Vinci Standard Surgical.

Οι πιο πολλές από τις προαναφερόμενες βλάβες συνέβησαν κατά τη διάρκεια της πολύωρης επέμβασης του οπισθοπεριτοναϊκού λεμφαδενικού καθαρισμού. Το ποσοστό των ασθενών που υπέστησαν νευρικές βλάβες κατά τη διάρκεια  αυτής της σπάνιας επέμβασης έφτασε στο 40%. 

Η ρομποτική εκτομή των επινεφριδίων κατέχει τη δεύτερη θέση στις νευρικές παραλύσεις από κακή τοποθέτηση του ασθενή στο τραπέζι. Το 17% των ασθενών που υποβλήθηκαν σε ρομποτική εκτομή των επινεφριδίων έχουν υποστεί νευρικές βλάβες.

Οι αρκετά συχνές επεμβάσεις ρουτίνας, η μερική νεφρεκτομή και η ριζική προστατεκτομή προκάλεσαν νευρικές παραλύσεις στο 6% η κάθε μία όταν πραγματοποιήθηκαν ρομποτικά. 

Αν και το 59,1% όλων των παραλύσεων ιάθηκαν εντός του πρώτου μετεγχειρητικού μήνα, το 22,7% από αυτές παρέμειναν πάνω από 6 μήνες μετεγχειρητικά παρά τη εντατική φυσιοθεραπεία. 

Στη προσπάθειά τους να βρουν τους όποιους παράγοντες θα μπορούσαν να προδιαθέτουν σε νευρικές παραλύσεις κατά τη διάρκεια των ρομποτικών επεμβάσεων οι ερευνητές κατέταξαν τους ασθενείς σε κατηγορίες ανάλογα με τη προεγχειρητική τους φυσική κατάσταση. Χρησιμοποίησαν την γνωστή κλίμακα κατάταξης των ασθενών σε ομάδες αναισθησιολογικού ρίσκου της Αμερικάνικής Εταιρίας Αναισθησιολόγων. 

Το συμπέρασμα που έβγαλαν ήταν ότι αν ο ασθενής προεγχειρητικά είναι υγιής (ομάδα αναισθησιολογικού ρίσκου Ι) η πιθανότητα να υποστεί νευρική παράλυση από ένα ρομποτικό ουρολογικό χειρουργείο ήταν μηδαμινή. 

Οι κατηγορίες των ασθενών που πάσχουν από ελαφρές συνοδές παθήσεις (κατηγορία αναισθησιολογικού ρίσκου II και III) έχεί 6,3%  με 7% πιθανότητα να υποστεί νευρική παράλυση από τη κακή τοποθέτηση του σώματός τους στο χειρουργικό τραπέζι.

Το μεγαλύτερο ποσοστό των νευρικών παραλύσεων από τις ουρολογικές ρομποτικές επεμβάσεις συγκεντρώνει η τελευταία κατηγορία αναισθησιολογικού ρίσκου (IV) - οι ασθενείς με πολλαπλά συνοδά προβλήματα υγείας. Οι μισοί από αυτούς υπέστησαν νευρική παράλυση κατά τη διάρκεια των ρομποτικών ουρολογικών επεμβάσεων. 

Παρά το γεγονός ότι μόνο οι 4 από όλους τους χειρουργημένους ρομποτικά ασθενείς ανήκαν στην τελευταία κατηγορία, οι συγγραφείς προτείνουν ότι θα ήταν φρόνιμο στους ασθενείς με πολλαπλά συνοδά προβλήματα υγείας να εφαρμόζονται περισσότερο συντηρητικές και λιγότερο επεμβατικές μέθοδοι αντιμετώπισης των ουρολογικών τους προβλημάτων.

Ένα άλλο εύρημα της μελέτης είναι ότι και η διάρκεια της επέμβασης επηρεάζει την πιθανότητα των νευρικών παραλύσεων από ένα ρομποτικό ουρολογικό χειρουργείου. 

Η πιθανότητα της νευρικής παράλυσης ανεβαίνει όσο η διάρκεια της επέμβασης πλησιάζει τις 5,5 ώρες διάρκειας. 

Οι περισσότερες επεμβάσεις που κράτησαν περίπου 328 λεπτά (5,5 ώρες περίπου) κατέληξαν σε σωματική βλάβη. 

Οι περισσότερες από τις επεμβάσεις που κράτησαν περίπου 240 λεπτά (4 ώρες) δεν προκάλεσαν καμία βλάβη. 

Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια της συμπίεσης των νεύρων κατά τη διάρκεια της επέμβασης τόσο μεγαλύτερη είναι η πιθανότητα της νευροπραξίας  ή παράλυσης. 

Τέλος, εξετάστηκε η σχέση της θέσης των άνω άκρων κατά τη διάρκεια των ρομποτικών ουρολογικών επεμβάσεων με τη συχνότητα των νευρικών βλαβών. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική συσχέτιση. Παρά ταύτα, οι συγγραφείς επισημαίνουν την σημαντικότητα της άνετης θέσης των άνω άκρων κατά τη διάρκεια των ρομποτικών ουρολογικών επεμβάσεων. 

Το συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι η σωστή επιλογή των ασθενών και η σωστή περιεγχειρητική φροντίδα μπορεί να συνιστούν τους βασικούς παράγοντες στη μείωση των κίνδυνων για σωματικές διεγχειρητικές βλάβες συμπεριλαμβανομένων και των νευρικών παραλύσεων.