Φίμωση

Τι είναι Φίμωση;

Η φίμωση είναι μια κατάσταση κατά την οποία η βάλανος (το κεφαλάκι) του πέους (ανδρικού γεννητικού οργάνου) δεν περνάει καθόλου ή περνάει με πόνο ή ενόχληση από το πετσάκι (ακροποσθία) που το περιβάλλει.

Η φίμωση ως πάθηση είναι συνήθως "προνόμιο" των ενήλικων ανδρών. Στην ενήλικο ζωή είναι "χρήσιμο" η πεϊκή βάλανος να αποκαλύπτεται πλήρως και η άκρα πόσθη (το πετσάκι) να είναι τόσο μαλακή ώστε να τραβιέται εύκολα και χωρίς πόνο μπρος και πίσω πάνω στο σώμα του πέους.

Η στύση του πέους δε θα πρέπει καθόλου να δυσκολεύει τη κινητικότητα της άκρας πόσθης. Με άλλα λόγια το πετσάκι του πέους ενός ενήλικα πρέπει να είναι το ίδιο ευκίνητο σε χαλαρό και σε στυμμένο πέος.

Τι είναι το φυσιολογικό;

Η πλήρης αποκάλυψη της πεϊκής βαλάνου στη παιδική ηλικία δεν είναι φυσιολογική. Είναι φυσιολογικό η βάλανος και το πετσάκι που την καλύπτει να είναι κολλημένα μεταξύ τους. Η φυσιολογική αυτή κατάσταση ονομάζεται βάλανοποσθική σύμφυση.

Τι είναι η λευκή ουσία που βλέπουμε μέσα στο πετσάκι ενός παιδικού πέους;

Είναι τα επιθηλιακά κύτταρα μαζεμένα σε σωρούς. Είναι επίσης Πριν μαζευτούν σε σωρούς, αυτά τα κύτταρα ήταν απλωμένα ανάμεσα στη πεϊκή βάλανο και το πετσάκι, αποτελούσαν μέρος του δέρματος και κρατούσαν τη βάλανο κολλημένη στο πετσάκι. Αργά και σταδιακά αυτά τα κύτταρα παθαίνουν απόπτωση ή αλλιώς απολέπιση, ξεκολλάνε και από τη βάλανο και από το πετσάκι με αποτέλεσμα να μαζεύονται σε σωρούς που έχουν λευκό χρώμα. Οι σωροί αυτοί δεν κάνουν κανένα κακό, δεν προδιαθέτουν ούτε το παιδί ούτε το πέος σε αρρώστιες. Σταδιακά και αόρατα εγκαταλείπουν το πέος και αφήνουν τον χώρο όπου βρισκόταν εντελώς ελεύθερο. Όταν όλοι οι σωροί τελικά εγκαταλείψουν το πέος, το πετσάκι και η βάλανος θα βρεθούν χώρια. Αυτός είναι ο μηχανισμός της φυσικής και αυτόματης, χωρίς ιατρικούς χειρισμούς, αποκάλυψης της πεϊκής βαλάνου (αυτόματο άνοιγμα πέους). 

Αν και οι επιθηλιακοί σωροί παιδικού πέους μοιάζουν με το επίσης λευκωπό σμήγμα που παράγουν οι εσωτερικές πτυχές του πέους ενός ενήλικα, τα δύο αυτά δε θα πρέπει να μπερδεύονται διότι στα παιδιά οι σμηγματογόνοι αδένες δεν λειτουργούν, ενεργοποιούνται με την εφηβεία. Ενώ το σμήγμα των ενηλίκων ανδρών, ως γνωστό, θα πρέπει να απομακρύνεται από το πέος τακτικά, στα πλαίσια της τοπικής υγιεινής, οι επιθηλιακοί σωροί των αγοριών είναι εντελώς ακίνδυνοι και δεν θα πρέπει να απομακρύνονται από τις θέσεις τους βίαια. 

Πότε  και ποιος θα πρέπει να αποκαλύψει πλήρως τη βάλανο του γιου μου;

Ιδανικά ο ίδιος ο γιος σας και συνήθως κατά τη διάρκεια της εφηβείας με την καθοδήγηση του πατέρα του ή ενός ουρολόγου. Μερικά τολμηρά αγόρια μπορούν να το κάνουν νωρίτερα, κάποια από αυτά και χωρίς καμία βοήθεια. Σε κάθε περίπτωση δεν υπάρχει καμία ανάγκη να γίνει η αποκάλυψη της βαλάνου νωρίτερα από το ένατο έτος της ηλικίας. Μέχρι τότε το πετσάκι αναμένεται να έχει ξεκολλήσει από τη βάλανο πλήρως.

Τι συνήθως συνιστώ εγώ;

Είναι αυτονόητο ότι η προσωπική μου συμβουλή, όπως και οι συμβουλή περισσότερων Παιδοουρολόγων στον κόσμο είναι να μην γίνεται καμία προσπάθεια αποκάλυψης της παιδικής πεϊκής βαλάνου πριν από την ηλικία στην οποία το παιδί συνεργάζεται πλήρως με τους γονείς ή με τον ιατρό. Για τους ίδιους λόγους δεν συνιστώ και τη χειρουργική λύση των βάλανοποσθικών συμφύσεων, ούτε τον καθαρισμό του "σμήγματος". Η συμβουλή αυτή ωστόσο, ισχύει μόνο μετά από την φυσική εξέταση του παιδιού στα ιατρεία.

 

Μας είπαν άλλα, γιατί;

Δυστυχώς αρκετοί παιδίατροι, παιδοχειρουργοί και μερικοί παιδοουρολόγοι εξακολουθούν να συνιστούν το αντίθετο: τη λύση των βάλανοποσθικών συμφύσεων, τον καθαρισμό του "σμήγματος" κλπ. Οι λόγοι για τους οποίους δίνονται αυτές οι συμβουλές και διενεργείται η βίαια αποκάλυψη της παιδικής πεϊκής βαλάνου είναι αδιευκρίνιστοι.

 

Εικόνα 1. Αριστερά η φυσιολογική φίμωση που δεν χρειάζεται θεραπεία. Δεξιά η ουλή από τους μη απαραίτητους χειρισμούς (ουλώδης φίμωση) που αποτελεί ένδειξη για την χειρουργική περιτομή. 
Φιμωση φυσιολογικη και Ουλωδης

Η εικόνες αυτές είναι ένα παράδειγμα της φυσιολογικής και της παθολογικής εμφάνισης του πέους και της ακροποσθίας του. Εννοείται ότι η εμφάνιση των έξω γεννητικών οργάνων πάντα διαφέρει από ασθενή σε ασθενή, και από παιδί σε παιδί.

Πότε γίνονται οι επεμβάσεις και γιατί; 

Οι επεμβάσεις στην άκρα πόσθη ενός παιδιού πρέπει να γίνονται μόνο εάν αυτή η άκρα πόσθη διαγνωσθεί από έναν παιδοουρολόγο ως προβληματική.

Ποια άκρα πόσθη θεωρείται φυσιολογική και ποια παθολογική (προβληματική);
Η αδυναμία της πλήρους αποκάλυψης της πεϊκής βαλάνου μέχρι και την εφηβεία (ηλικία 12 χρονών) δεν θεωρείται πρόβλημα με την προϋπόθεση ότι το παιδί και η πόσθη του έχει αρχικά εξεταστεί από έναν παιδοουρολόγο και ο οποίος διαπίστωσε και επιβεβαίωσε ότι το αγόρι έχει ακέραια και φυσιολογική άκρα πόσθη.
 
Μια τέτοια, φυσιολογική, ακέραια, ακόμη και η σφιχτά κλειστή άκρα πόσθη, έχει 80% πιθανότητα να μαλακώσει μελλοντικά και να ανοίγει εύκολα και πλήρως. Αυτό ισχύει μόνο εάν, από την νεογνική ηλικία μέχρι και την εφηβεία, δεν έχει γίνει καμία απολύτως προσπάθεια της διάνοιξης της πόσθης, ούτε από τους γονείς του παιδιού, ούτε από τους ιατρούς.  Το υπόλοιπο 20% των παιδιών με αδυναμία της αποκάλυψης της βαλάνου στην νεογνική ηλικία, με την ίδια προϋπόθεση - της μη ενασχόλησης με την άκρα πόσθη, θα καταλήξει σε πραγματική ιατρική ή χειρουργική ανάγκη συνήθως κοντά στην εφηβεία. 
 
Αντίθετα, τα παιδιά των οποίων οι γονείς ή και ο/η παιδίατρος προσφεύγουν στους χειρισμούς της άκρας πόσθης από νωρίς, καταλήγουν σε παθολογικές καταστάσεις όπως οι επαναλαμβανόμενες φλεγμονές (βαλανοποσθίτιδες) και οι ουλές της πόσθης πολύ πιο συχνά από εκείνα των οποίων η άκρα πόσθη παραμένει χωρίς χειρισμούς μέχρι την εφηβεία. 
 
Οι επαναλαμβανόμενες φλεγμονές της άκρας πόσθης (βαλανοποσθίτιδες) και οι ουλές της πόσθης, αποτελούν την απόλυτη ένδειξη για περιτομή - την ολική, χειρουργική αφαίρεση της άκρας πόσθης υπό γενική αναισθησία. 

 

 Έπεται η συνέχεια....