Είναι το γνωστό σε ιατρούς αναγνωριστικό χαρακτηριστικό της πάθησης, το οποίο ο ιατρός βρίσκει με φυσική εξέταση του ασθενή ή από το ιστορικό του και το οποίο επιτρέπει την αναγνώριση (διάγνωση) ότι ο ασθενής όντως έχει εκείνη την πάθηση που υποψιάζεται ο ιατρός του.
Παράδειγμά: ο πυρετός είναι σύμπτωμα μιας ίωσης, αλλά και πολλών άλλων παθήσεων.
Η σωστή ερμηνεία του συμπτώματος από τον εξετάζοντα ιατρό επιτρέπει την κατάλληλη για τον ασθενή και τη πάθησή του θεραπεία η οποία ξεκινά αφού γίνουν και άλλες επιβεβαιωτικές της πάθησης εξετάσεις.