άκρα πόσθη

  • Η παιδική περιτομή

    Χειρουργκή επέμβαση εκτομής της άκρας πόσθης.

     

    Στην παιδική ηλικία πραγματοποιείται μόνο υπό τη γενική αναισθησία (νάρκωση) και μετεγχειρητικά καλύπτεται με αναλγητικά (παυσίπονα) φάρμακα και αντιβιοτικές κρέμες ή αλοιφές χωρίς κορτιζόνη για την τοπική εφαρμογή μετά την επέμβαση. 

     

    Στη πλειονότητα των ασθενών δεν απαιτεί μακροχρόνια νοσηλεία, ούτε επαναληπτική επίσκεψη για τον μετεγχειρητικό έλεγχο.

     

    Δεν στερείται επιπλοκών και πρέπει να εκτελείται αποκλειστικά από παιδοουρολόγο ή παιδοχειρουργό. 

     

    Μόνο η τυπική περιτομή ενέχει τα οφέλη για τα αγόρια με συγγενείς ανωμαλίες του ουροποιητικού και τα οποία παρουσιάζουν υποτροπές ουρολοιμώξεων - μειώνει τον κίνδυνο τον ουρολοιμώξεων 7-10 φορές.

     

    Σε αντίθεση, η διάνοιξη της πεϊκής κοιλότητας (το άνοιγμα του πέους) στα παιδιά που δεν έχουν την ικανότητα της αναπαραγωγής της ίδιας κίνησης (του ανοίγματος) μετέπειτα, οδηγεί συχνά στις επιπλοκές όπως η ουλώδης φίμωση.  

     

    Το αποτέλεσμα της τυπικής περιτομής θα πρέπει να είναι η πλήρως και μόνιμα εκτεθειμένη πεϊκή βάλανος όπως απεικονίζεται στην εικόνα δεξιά.

    περιτομή και χωρις περιτομή

     

     

  • Η πόσθη

    Ολόκληρο το δέρμα του πέους ονομάζεται πόσθη. Η άκρα πόσθη είναι εκείνο το δέρμα που καλύπτει τη πεϊκή βάλανο.

    βάλανος

  • Παραφίμωση

    Είναι επείγουσα ουρολογική κατάσταση κατά την οποία η βάλανος του πέους κινδυνεύει από μερική ή ολική νέκρωση λόγω του στραγγαλισμού που υπέστη από το στενό δακτύλιο της άκρας πόσθης μετά την προσπάθεια της βίαιης αποκάλυψης της βαλάνου από τον ίδιο τον ασθενή ή από τον ιατρό του.

    Η κάθε βίαια προσπάθεια της αποκάλυψη της βαλάνου δεν θα πρέπει να επιχειρείται. Αν επιχειρήθηκε, θα πρέπει να καταβάλλεται κάθε λογική προσπάθεια η άκρα πόσθη να επιστρέψει στην αρχική της θέση και να καλύψει ξανά τη βάλανο.

    Η παραφίμωση συμβαίνει μόνο σε εκείνους που έχουν άκρα πόσθη και προσπάθησαν να αποκαλύψουν τη βάλανο. Δεν μπορεί να συμβεί από μόνη της, αν και υπάρχουν βιβλιογραφικές αναφορές σε παραφίμωση που συνέβη κατά την ερωτική επαφή.

    Οι περισσότερες παραφιμώσεις συμβαίνουν στα αγόρια που διερευνούν τον εαυτό τους, καταλήγουν σε παραφίμωση και μετά ντρέπονται να ειδοποιήσουν τους γονείς, παρά τον πόνο που νιώθουν, επειδή αισθάνονται άβολα ή και ενοχές.

    Δεν είναι σπάνιες και οι καθαρά ιατρογενείς παραφιμώσεις όταν ο παιδίατρος αποκαλύπτει βίαια τη βάλανο και μετά ή ξεχνάει ή φοβάται η αναθέτει στους γονείς να επαναφέρουν την άκρα πόσθη στην αρχική της θέση αργότερα.
     
    Η παραφίμωση μπορεί πιο εύκολα να συμβεί στα παιδιά ή ενήλικες που φέρουν μόνιμους καθετήρες μακροχρονίως.

    Η παραφίμωση δεν μπορεί να συμβεί σε σωστά περιτετμημένα άτομα.

    Οι νεκρώσεις της βαλάνου από την παραφίμωση στις ημέρες μας είναι σπάνιες, ωστόσο μπορούν να συμβούν.

    Η παραφίμωση είναι μία από τις πολύ σπάνιες ουρολογικές επείγουσες καταστάσεις και πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα, μόνο από παιδοουρολόγο ή παιδοχειρουργό εκπαιδευμένο στον ειδικό χειρισμό της ανάταξης η οποία επιχειρείται στα εξωτερικά ιατρεία χωρίς γενική αναισθησία, αλλά με φόντο τα παυσίπονα φάρμακα, χορηγούμενα πριν την ανάταξη.

    Εάν η ανάταξη αποτυγχάνει, ο ασθενής οδηγείται στο χειρουργείο με σκοπό την επανάληψη της προσπάθειας ανάταξης υπό τη γενική αναισθησία. Δεν είναι σπάνιο να είναι αναπόφευκτη η χειρουργική ραχιαία σχάση του δακτυλίου της άκρας πόσθης με σκοπό την επαναφορά της στην αρχική της θέση.

    Το συμβάν της παραφίμωσης στο ιστορικό του ασθενή από μόνο του υποδηλώνει την ανάγκη της τυπικής περιτομής η οποία δεν πρέπει να επιχειρείται σε οξεία φάση, αλλά 3-6 μήνες μετά το συμβάν της παραφίμωσης.

     Εικόνα 1. Παραφίμωση

    Παραφίμωση

     

    Εικόνα 2. Κανόνας ανάταξης παραφίμωσης

    παραφίμωσης ανάταξη